قسمت 27

وقتی که غله درو و انباشته شده بود و حتی مقداری از آن خرمن کوبی شده بود دسته ای از کبوتران میان هوا چرخی زدند و با هیجان و اضطراب فوق العاده در حیاط قلعه حیوانات فرود آمدند . جونز و کلیه آدمهایش بعلاوه شش تن از مزرعه فاکس وود و پینچ فیلد از دروازه پنج کلونه وارد شده بودند و از راه ارابه رو به سوی مزرعه می آمدند و همه غیر از جونز که پیشاپیش میامد و تفنگی در دست داشت چماق و چوب داشتند . مسلم بود که به منظور تسخیر مجدد قلعه می آیند . از مدتها پیش انتظار این امر میرفت و تمام احتیاط لازم به عمل آمده بود . اسنوبال که جنگهای ژول سزار را از روی یک نسخه قدیمی که در خانه یافته بود مطالعه کرده بود مسئول عملیات دفاعی بود و فورا دستورات لازم را صادر کرد و ظرف دو دقیقه هر حیوانی سر پست خود حاضر بود . به مجردی که آدمها به مزرعه نزدیک شدند اسنوبال اولین حمله را آغاز کرد . کبوترها که کل تعدادشان بالغ بر سی و پنج بود پرواز کنان در هوا روی سر مردم فضله انداختند و هنگامی که آدمها سرگرم رفع این گرفتاری بودند اردکها که پشت پرچین مخفی بودند حمله کردند و ماهیچه های پای آنها را با شدت منقار زدند . این قسمت در واقع مانور کوچکی بود و صرفا به منظور ایجاد بی نظمی مختصری طرح شده بود و آدمها به سهولت غازها را به وسیله چوب عقب راندند .سپس اسنوبال به حمله دوم پرداخت :
تا روزی دیگر ...... .

پارازیت

بعد از یک وقفه نسبتا طولانی که بعلت اشکال در برنامه های کامپیوتری برام پیش اومده بود دوباره به جمعتون ملحق شدم .از فردا با شما خواهم بود .

قسمت 26

وقتی که مدتی گدشت و مسلم گشت که حیوانات از گرسنگی تلف نشدند فریدریک و پیل کینگتون لحن خود را تغییر دادند و از فساد و جنایات وحشتناک قلعه حیوانات سخن راندند . شایع کردند که آنجا حیوانات یکدیگر را میخورند و همدیگر را با نعل داغ شکنجه میکنند و ماده هایشان اشتراکی است . فریدریک و پیل کینگتون می گفتند اینها همه نتیجه سرپیچی از قوانین طبیعی است . ولی این داستانها هیچگاه به تمام معنی باور نمیشد . قصه مزرعه عجیبی که حیوانات بشر را از آن بیرون کرد ه اند و خودشان آن را اداره میکنند به صور و اشکال مبهم و گوناگون در حال اشاعه بود و در خلال آن سال موجی از طغیان و تمرد تمام آن حول و حوش را فرا گرفت .گاوهای نر که همیشه رام بودند یکمرتبه سرکش شدند , گوسفندها پرچینها را شکستند و به جان شبدرها افتادند , ماده گاوها با لگد سطلهای شیر را واژگون کردند و اسبهای شکاری از پرش از روی موانع سر باز زدند . از همه مهمتر همه جا آهنگ و حتی کلمات سرود ( حیوانات انگلیس ) را میدانستند . آدمها با اینکه وانمود میکردند مطلب کاملا مسخره است نمی توانستند خونسردی خود را حفظ کنند . میگفتند : چطور ممکن است حتی چهارپایان حاضر شوند چنین آواز بی ارزشی را بخوانند . هر حیوانی را که حین خواندن سرود دستگیر میکردند در محل به چوب می بستند , معذالک آواز قطع نمیشد . ترقه ها روی پرچینها آن را با سوت می نواختند و کبوترها روی درختهای نارون آن را بغ بغو میکردند . آهنگ در صدای چکش آهنگری و طنین زنگ کلیسا نفوذ کرده بود و وقتی آدمها آن را می شنیدند بر خود می لرزیدند . زیرا آینده شوم خود را در آن می دیدند . یکی از روزهای اوایل اکتبر ......
تا روزی دیگر ...... .